Biz insanlar nedense mutluluğu hep başka yerlerde ararız. Belki de bunun sebebi mutlu olmayı bilmememizdir. Oysa mutluluk içimizde. Yoksa ne parada ne pulda… Yanlış anlamayın elbette parasız hayat kolay değil. Ancak nice insanlar vardır ki parası çok olduğu halde hala mutlu değildir. Çünkü mutlu olmayı öğrenememiştir. Çünkü içindeki mutluluğu keşfedememiştir. Belki de dünyadaki tüm olumsuzlukların sebebi budur. Bir türlü mutlu olmayı beceremeyen insanlardır savaşları çıkaranlar. Çünkü ne yaparsa yapsın, neyi elde ederse etsin, o içindeki doyumsuzluk hissidir, mutluluğu başka topraklarda aratan. Bu duyguyu küçükken mi öğrenmeli, sonradan kazanılır mı bende emin değilim. Ancak şu bir gerçekki atalarımızın dediği gibi “ağaç yaşken eğilir”. Yinede hepimizin çok geç olmadan içindeki mutluluğu keşfetmesini diliyorum. Unutmayalım mutluluğun yolu içimizde, o yolu bulalım. Çünkü ancak biz mutlu olabildiğimiz taktirde başkalarını da mutlu edebiliriz. Bu günde KONFÜÇYÜS’ün sözleri ile noktayı koyalım: “Mutluluk bir varış değil,bir yolculuktur.Pek çokları mutluluğu insandan daha yüksekte ararlar, bazıları da daha alçakta. Oysa mutluluk insanın boy hizasındadır.” Mutlulukla kalın…